რას ვაკეთებთ
თავშესაფრისა და დაბრუნების სააპელაციო ტრიბუნალი 2026 წლის ივნისში შეიქმნა, 2026 წლის საერთაშორისო დაცვის შესახებ კანონის 242-ე მუხლის შესაბამისად. ტრიბუნალი კანონით დამოუკიდებელი ორგანოა და ასრულებს კვაზი-სასამართლო ფუნქციას.
ტრიბუნალის, სააპელაციო ოფიცრებისა და პერსონალის ფუნქციები განსაზღვრულია 2026 წლის კანონის მე-13 ნაწილში.
კანონი, განსაკუთრებით მე-8 ნაწილი, განსაზღვრავს სხვადასხვა სამართლებრივ წესებს, რომელთა ფარგლებშიც ტრიბუნალი მოქმედებს თავისი იურისდიქციის ფარგლებში საჩივრების განხილვისას. ეს სამართლებრივი წესები დაემატა ევროკავშირის მიერ - თავშესაფრისა და მიგრაციის მართვის რეგულაცია (AMMR) 2024/1351. ტრიბუნალი ასევე განიხილავს საჩივრებს ევროპის თანამეგობრობის (მიღების პირობები) 2018-2021 რეგულაციების შესაბამისად.
ტრიბუნალის ამჟამინდელი საკანონმდებლო უფლებამოსილებაა პირველი ინსტანციის გადაწყვეტილებებზე სააპელაციო საჩივრების განხილვა შემდეგ საკითხებთან დაკავშირებით:
- საერთაშორისო დაცვა
- საერთაშორისო დაცვის განაცხადის დაუშვებლობა
- გადაადგილების თავისუფლების შეზღუდვა
- იმპლიციტური გატანა
- ტრანსფერის გადაწყვეტილებები
- უსაფუძვლო და აშკარად უსაფუძვლო განაცხადები
- საერთაშორისო დაცვის პროცესში მყოფი განმცხადებლების მიღების პირობები.
ტრიბუნალი ბუნებით ინკვიზიციურია და თავისი ფუნქციების შესრულებისას დამოუკიდებელია. სააპელაციო ოფიცრებმა უნდა უზრუნველყონ, რომ მათთვის გადაცემული საჩივრები ეფექტურად იქნას განხილული და განხილული კანონით დადგენილ ვადებში. ტრიბუნალი იღებს სამართლიან და ბუნებრივ სამართლიანობასთან შესაბამისობაში მყოფ გადაწყვეტილებებს.